Home
De Dayak
De bemanning
Het plan
Reisverslagen
Naar Oostende
Frankrijk
Duinkerken&Boulogne
Dieppe&Le Havre
Le Havre Cherbourg
cherb>guernsey>Lezar
Leza>Roscoff>l'aberw
l'aber>hoppen Bretag
Les Sables La Rochel
Golf van Biskaje
Spanje
Portugal
Andalusie Spanje
Marokko Rabat
Oversteek >Lanzarote
Lanzarote Arrecife
Girls talk
Notities
Fotoalbum
Waar zijn we nu?
Gastenboek
Links
Contact
Mail adres opgeven?

 

 

Roscoff > L’Aberwrac’h 23 juli 2017

 

 

Het vertrek uit Roscoff  begint s’ochtends normaal. Er staat minder dan 10 knopen wind in de jacht haven die goed beschermd is door hoge muren. We tanken diesel en we zijn klaar om naar buiten te gaan. De windverwachting (15 knopen, ofwel windkracht 4) is opnieuw zuid west, dus opnieuw weer tegen. We raken eraan gewend. We hebben de stroom berekend, en die zit deze tocht mee. Zoals overal hier staat er een flinke stroom. Verder hebben we bedacht om niet binnendoor het eiland te varen maar dieper water op te zoeken om vervelende golven te vermijden.

 

 

 

Vertrek Roscoff

We verlaten de haven zonder eerst de zeilen op te zetten, en dat blijkt maar goed ook, want we zijn nog niet de haven uit of we worden meegezogen met die stroom en ook direct blootgesteld aan een deining met daarop golven zoals we dat nog niet eerder hebben meegemaakt. Diny gaat naar binnen toe en ik zorg dat ik aangelijnd in de kuip zit. De boot stuitert als een speelbal in golven die we liever niet gezien hadden. Nu ben ik wel wat gewend, maar dit valt in de categorie ‘niet leuk’. We worden verder de zee opgezogen. Onze snelheid door het water is maar 4 knopen, maar over de grond gaan we wel 8.5. Dan zie ik in de verte een veld met golven breken en spreek met mezelf af dat we daar niet doorheen gaan. Ik probeer in deze golven bij te sturen. Omkeren heeft geen zin want in deze steile golven is dat gevaarlijk, bovendien is er zoveel stroom dat dat niet gaat werken

Met een plof duikt de boot het veld met brekers in. Niet te vermijden. De boeg boort zich in het water en komt fier overend. Van binnen klinkt een gil want zo’n beweging had Diny niet verwacht. Zij probeerde de kastjes met glazen e.d. op te vullen met handdoeken om deze niet tegen elkaar te laten kletteren. Als we eenmaal rond het eiland zijn vallen de golven mee en kunnen we de tocht naar A’berwrac’h motorzeilend vervolgen. Op deze tocht blijft de deining wel aanwezig. Met een interval van 6-7 seconden zitten we er bovenop. Deze deining heeft een hoogte van drie meter met daarop de gewone golven. Het heeft in de vorige dagen flink gewaaid en de zee heeft gaan kans gezien die energie kwijt te raken.

Vanuit zee is van l’Aberwrac’h de vuurtoren al van ver te zien, maar af en toe verdwijnt deze in een sluier regen. Ik had me nog wel beloofd om me het komende jaar in korte broek uit te dossen, maar nu de zeilbroek er maar bij aan.

A’berwrac’h is voor mij wel een magische haven die ik kende uit de verhalen van zeilers met verre bestemmingen. Nu liggen we er zelf! Biertje en een dikke sigaar bij aankomst voor de kaptein! Even bijkomen….

En natuurlijk complimenten voor de schipperse, want Diny verdient echt een grote pluim. Zo dapper!

 

 

De volgende morgen waait het minder hard en hadden we plannen om door te gaan naar Cameret sur Mer. Maar toen de wekker ging om 7.30 en er in de binnenhaven al windkracht 4 stond zijn we maar weer lekker onder de wol gekropen en werden pas weer om 10 uur wakker. We hebben de dag gebruikt om een mooie wandeling te maken. Het is hier werkelijk prachtig. Alle kleuren blauw met een Bretonse achtergrond van heuvels, bos, eilanden, droog gevallen baaien, doorkijkjes, historie, en prachtige tuinen. Een plek om verliefd op te worden zij het niet dat het hier fris is en veel regent. Veel zeilscholen hier en veel activiteiten rond het zeilen.

Op de steiger lopen we Egenolf van Stein Callenveld tegen het lijf. (Vereniging kustzeilers en kennisdrager van alle elektriciteit aan boord inclusief SSB’s)

 

 

                                     Canal du Four

 

 l’Aberwrac’h > Cameret sur Mer (+/- 40 mijl naar de baai van Brest)

De route naar Cameret sur Mer gaat, opnieuw, langs een punt waar de stroming het leven zuur kan maken. We gaan namelijk tussen de kust en het eiland door. Deze plek is werkelijk berucht met nog een paar andere waar we later misschien ook door gaan. Dit maal zijn we geheel voorbereid want namen als ‘Kanaal van de Hel’ en vele zeilersverhalen die omschrijven hoe het hier toe kan gaan hebben ons super allert gemaakt.

Precies op tijd (doodtij) zijn we op de plek aan het begin van het kanaal. De wind is inmiddels weggevallen, maar de life line ligt klaar om ons aan de boot te borgen. We varen op de motor dit +/- 5km lange kanaal in en…..

Er gebeurd helemaal niets. Geen brekers, geen golven, geen rare stroming.

Was dit nu alles?

Ja, dus, want zo kan het ook.

Cameret sur Mer.

In de baai bij Brest ligt Cameret sur Mer. Het is een vissershaven waar een marina is met een binnen- en buitenhaven. Steigerplaatsen en moorings. We kiezen voor een steigerplaats omdat het weer lelijk is en we lekker willen wandelen zonder met dat weer in de bijboot ergens naar de kant moeten.

Dit is een ander ontmoetingspunt van zeilers die de golf willen oversteken of het net hebben gedaan. Van hieruit kun je naar noord Spanje; La Corunja (330mijl ofwel +/-600km), Gijon (290 mijl) of gewoon doorhoppen langs de Bretonse kust.

Het weer zit ons opnieuw een beetje tegen met motregen, buien en af en toe zonschijn. Wind met vlagen. Hier ontmoeten we ook de ‘Mr. Bojangles’, mede vertrekkers van 2017. Zij willen, met een opstapper, in principe volgende week richting Corunja gaan. We liggen vast aan de boot van mensen die net uit Corunja zijn aangekomen. Zij hadden een zware overtocht gehad, mede vanwege het feit dat de stuurautomaat het sturen niet aankon (golven) en zij het hele stuk, drie dagen en nachten, met de hand hebben gestuurd.

Enfin, dat helpt onze motivatie niet direct…

Cameret ligt aan de zuid kant van de baai van Brest. De kust is rotsachtig en de promenade leuk. We wandelen een stuk van deze kust met de klok mee. De heide staat in bloei en het uitzicht is prachtig. We zien hier ook verschillende bunkers uit WOII en vele bomkraters waarmee de geallieerden de kanonnen uit wilden schakelen.

                                               wandeling rond Camaret sur Mer

                                                  Stokbrood met camembert

Na terugkeer in de haven zien we drie dolfijnen rondzwemmen. Heel bijzonder! Veel mensen staan er naar te kijken. Ook wij filmen en genieten. Ik hoop dat het uploaden van het filmpje lukt.

In de oude haven bevinden zich nog een aantal oude schepen die geheel aan hun lot worden overgelaten. Ze zijn behoorlijk vergaan, maar geven hiermee een romantische aanblik. Van de oude kerk is het bovenstukje van de toren afgevallen. De toeristen hier bouwen steenmannetjes langs en op de kade muur.

‘s Avonds is er muziek op de kade. We lopen er heen in flarden motregen, genieten van een glas wijn onder een afdak, en van de muziek. De band speelt nummers van Pink Floyd en ook Ierse muziek door elkaar. De lokale mensen schijnen zich niets van de motregen aan te trekken . Verschillende dansen er in korte broek en T-shirt. Anderen zitten onder een lekkende paraplu. Maar het is wel gezellig.

 

Ondertussen speelt de oversteek in ons achterhoofd. Toch hoppen langs de Bretonse kust? In een zestal dagtochten kunnen we bij La Rochelle zijn vanwaar we binnen 48 uur aan de Spaanse Noordkust kunnen landen. Dat zou betekenen dat we de hele maand augustus bezig zijn om in La Corunja te komen, terwijl dat van hieruit ‘maar’ een 3 daagse tocht is over de Golf van Biscaje. Op zich hebben we er de tijd voor, maar het blijft dan een gehaaste trip met veel beslismomenten om wel/niet verder te gaan.

Wat is wijsheid? We zullen de gribfiles laten beslissen. (Windvoorspelling waarbij we een goed weer gat zoeken van tenminste 4 dagen)

 

 

 

 

bemanningdayak@gmail.com