Home
De Dayak
De bemanning
Het plan
Reisverslagen
Girls talk
07-'17 Hoe gaat het?
07-'17 gewenning?
08-'17 girls talk 3
08-'17 Espana GT4
09-'17 Coruna GT5
10-'17 Portugal GT6
10-'17 GT7
11-'17 GT8
Notities
Fotoalbum
Waar zijn we nu?
Gastenboek
Links
Contact
Mail adres opgeven?

En inderdaad deze keer een verslagje uit Marokko. Ik zie nu dat bij het vorige verslag de foto van de zalmmm ontbreekt.

We hebben een heerlijke tijd gehad aan de Portugese zuidkust. Vooral de 2 plekken waar we voor anker lagen waren bijzonder. Ook leuk dat we daar weer contact hadden met andere zeilers. Ik merk dat ik dat toch wel heel fijn vind terwijl ik toch ook wel behoorlijk op mezelf kan zijn.

Maar in het laatste Portugese dorp, aan de rivier met aan de overkant Spanje, waren we weer de enige bewoonde boot en dat voelt voor mij toch niet zo prettig. De haven was ’s avonds ook ongezellig donker. Dan ga ik vanzelf aan de leuke dingen van “thuis” denken en voel dan dat ik dat ook wel een beetje mis.

Hier ben ik voor de eerste keer na ons vertrek naar de kapper geweest, ik stelde dat steeds maar uit, maar het viel me alles mee. Ze heeft me goed geknipt na aanwijzingen met handen en voeten, nou deze laatste eigenlijk niet.

Na dit dorp hebben we na 2 lange tochten de baai van Cadiz bereikt maar gaan we aanleggen in het dorp Rota. Dit blijkt een heel leuk dorp te zijn en ondanks dat we de enige passantenboot zijn is dit wel een heel levendige en plezierige haven. We zijn hier dan ook langer gebleven dan we van plan waren en het goede gevoel kwam weer helemaal terug. Ook omdat we een auto gehuurd hadden en we op pad konden, leuke plekken bezoeken en veel boodschappen doen bij de Aldi. (zelfs dat waardeer je dan).

Uiteindelijk toch doorgevaren naar Cadiz, we hadden wel zin in een mooie oude stad en ik vond het leuk om de pianist van mijn koor daar te ontmoeten.

Cadiz zou ook de laatste Spaanse haven voor ons zijn, maar voor mij voelde het toch wel als een keuze. We kunnen door naar Marokko maar we kunnen ook de Middellandse Zee op, ook aantrekkelijk en dan vermijden we de grotere overtochten. Uiteindelijk toch voor Marokko gekozen, het leek me heel bijzonder om daar met je eigen boot te zijn en dat is het ook. Onderweg kregen we via de marifoon het verzoek om uit te kijken naar vluchtelingen op rubberbootjes, dat voelt heel naar.

We liggen nu in Rabat/Salee in een gloednieuwe marina met luxe appartementen, winkels en restaurants om ons heen terwijl op 300m. afstand het armere deel van de stad begint, een groot verschil tussen arm en rijk.

We liggen nu aan een steiger met meerdere buitenlandse boten en 3 Nederlandse. Verschillende boten zijn al jaren onderweg. Twee van de Nederlandse boten, die we kennen van de vertrekkersdag, varen al van het begin van hun reis met elkaar op, 1 is een solozeiler. De vrouw (Astrid)van de andere boot vroeg me meteen een dagje met haar te gaan shoppen want ze was die mannen wel eens zat. We hebben het gedaan en het was erg gezellig.

        Toevallig ontmoeten we de bemanning van de Syrinx en Hajo in Fes. v.l.n.r. naast ons Arjen, Astrid en Michel

 

Er is hier erg veel te zien en als we 2 dagen met de trein (3 uur ) naar Fes gaan zien we ook nog wat van het binnenland. We overnachten in een Riad (traditioneel Marokkaans huis) met een echt bed!!!

Ondanks dat we wel iets Arabisch gewend zijn, we hebben tenslotte ruim 3 jaar in Oman gewoond, zijn we toch onder de indruk van alles, het is hier toch anders en bijzonder. De mensen zijn vriendelijk en we voelen ons op ons gemak. Het was heerlijk om bijna een halve dag op een terras te zitten en naar het straatbeeld te kijken.

 

We waren van plan om vanuit Rabat naar het zuiden van Marokko, Agadir, te varen maar nu we de optie hebben met 2 andere boten op te varen naar de Canarische Eilanden kiezen we daarvoor. Dat is 4 dagen varen en dat is wel een dingetje voor mij maar het alternatief is 2 x 2 dagen maar dan alleen. Dus maar even doorbijten…….

                                                   En het gaat nog steeds prima!

bemanningdayak@gmail.com