Home
De Dayak
De bemanning
Het plan
Reisverslagen
Girls talk
07-'17 Hoe gaat het?
07-'17 gewenning?
08-'17 girls talk 3
08-'17 Espana GT4
09-'17 Coruna GT5
10-'17 Portugal GT6
10-'17 GT7
11-'17 GT8
Notities
Fotoalbum
Waar zijn we nu?
Gastenboek
Links
Contact
Mail adres opgeven?

We zijn nu een paar weken onderweg en we worden al een beetje zout. Dat betekent dat we beginnen te wennen aan het leven aan boord. Thuis wordt steeds verder weg, letterlijk en figuurlijk. Het vakantiegevoel gaat een beetje veranderen in een gevoel van vrij(heid). Toch nog steeds wel wat onwennig. Af en toe zeggen we wel tegen elkaar ‘dit is ons nieuwe leventje’, vooral als we genieten van een mooi moment, een mooie zonsondergang, een onverwacht mooi stadje of tijdens een heerlijke boswandeling. Ik ben wel blij met het app-contact met onze dochters, dat voelt nog lekker dichtbij. Ook appjes van anderen vinden we fijn evenals de reakties in het gastenboek. Af en toe komt nog wel het gevoel boven dat ik Boris, onze hond mis, vooral als we eens een cocker tegenkomen. Maar deze reis hadden we echt niet kunnen doen als hij mee was. We maken nog steeds lange tochten van een uur of tien, om toch op een redelijke tijd in Brest aan te komen. Dus het voelt ook nog steeds niet helemaal relaxed.

De oversteek van Le Havre naar Cherbourg is oke, alhoewel we ook wel weer wat wind tegen hebben, die eeuwige westenwind! Wat doe ik zoal tijdens zo’n lange tocht. De eerste 2 uur zit ik buiten een beetje om me heen te kijken maar dat begint mij op een gegeven ogenblik te vervelen en wil ik wel iets doen! Tijd voor de lunch en daarna lekker binnen een boek lezen en een heel enkel keertje een film of serie kijken (genieten). Daarna weer even naar buiten om samen met Marten wat Spaans te oefenen. Ik was in Zaandam al met Spaanse les begonnen en heb wat voorsprong en kan lekker lachen om Martens frustratie dat hij de woordjes of vervoegingen niet kan onthouden. Marten leest momenteel het boek van Geert Mak, de geschiedenis van Europa en vindt dit zo interessant dat hij mij daar ook vaak in meeneemt. En het is ook interessant. Daarna maar beginnen met koken. Als de boot erg stampt warm ik een kant en klaar maaltijd op, zoals paella of Maleische noodles, maar anders kook ik gewoon een gezonde maaltijd. Vaak komen we ergens om een uur of acht ‘s avonds aan, tijd voor koffie!

We slapen prima in ons hutje van hooguit 1.50m. hoog, dus we kunnen er niet rechtop staan maar ook dat went. Wel hebben we voor vertrek een matras op maat laten maken, 1.60m. breed dat taps toe loopt dus onze voeten heerlijk ineengestrengeld. 

 

                                             Bloemetje voor aan boord

We blijven altijd minstens 1 dag om de omgeving te verkennen, boodschappen te doen wat nog steeds wel een uitdaging is in die enorme supermarkten, en omdat ik geen zin heb in 2 van die lange dagtochten achter elkaar. Cherbourg is een leuke stad, waar we 14 juilliet meevieren. Het bestaat uit ‘s ochtends een parade en ‘s avonds een schitterend vuurwerk.

Tijd om naar Guernsey te vertrekken, 1 van de Kanaaleilanden, Engels dus en dan ook echt Engels. 

 

 

                                     Engelse vlag gaat in het want!

 

 

 Prachtig eiland waar we tijdens een wandeling in een park stuitten op een optreden van een brassband, die mooie filmmuziek speelden.

Na Guernsey is het tijd voor een voor ons geheel nieuw zeilgebied, Bretagne. We gaan naar het dorp Lezardrieux, ong. 5 km rivier opwaarts. We komen hier ook weer laat aan maar genieten van de prachtige natuur om ons heen. Het lijkt echt op de Noorse kust, veel rotsige eilandjes met af en toe een huis erop in de rivier en omgeven door bos. De volgende dag gaan we dan ook een wandeling van 4 uur maken door het glooiende bos langs de rivier. Het gevolg spierpijn maar het was het waard. Hier voel ik me heel prettig, wat hou ik ook van bos!

We liggen nu in Roscoff waar we weer een paar dagen blijven vanwege het weer. Het regent nu en er staat windkracht 6, dus lekker binnen klusjes aan het doen. Er liggen hier opvallend veel Engelse boten en we kwamen zelfs een boot uit Canada tegen.

 

 Marten roept me nu dat het broodje gebakken ei klaar is dus we gaan lunchen. Volgende keer weer verder, misschien vanuit Brest en dan……..

bemanningdayak@gmail.com